Jeden wiersz Luboša Svobody

Dawno mnie tu nie było, ale to nie znaczy, że nie tłumaczyłam wierszy. Jest wręcz przeciwnie.

Poza tym przeprowadziłam się do Pragi, znalazłam pracę i mieszkanie oraz nabyłam ekspres do kawy.

Postępu nie zatrzymasz, jak to mówią.

Przeprowadziłam się do Pragi, żeby być bliżej języka, który kocham najbardziej. Wygląda na to, że jest to dobra zmiana. Przygotujcie się więc mentalnie na wiele tłumaczeń (się, z cudzych tekstów).

A tymczasem jeden wiersz Luboša Svobody. Tekst ukazał się w 46 numerze kwartalnika: „Rita Baum", który bardzo polecam. 

Publikacji będzie więcej (no dobra, na razie jedna).  Jak widzicie, planów nie brakuje. A tymczasem wyglądamy, jakbyśmy machali.

Luboš Svoboda

***

nie rozpoznaję znajomych profili w czapkach

tam, gdzie mijamy się najczęściej, śnieg jest bardziej rozbabrany

a dłonie chłodne jak dane pomiędzy serwerowniami

zagubione między domami, gdzie

przyciśnięci do szyby przez kogoś tam z tyłu

wyglądamy

jakbyśmy machali

Jest dziś piątek, 16 marca. W Pradze spadł śnieg. Macham wam.

Tak to przynajmniej wygląda.